เชื่อมโยงความรอบรู้ด้านปัญญาประดิษฐ์ ผลลัพธ์การเรียนรู้ และความพร้อมสู่อาชีพการงาน

การนำ Generative AI มาใช้ทั่วทั้งหลักสูตร สถาบันอุดมศึกษาต้องค้นหาเส้นเชื่อมที่มีความหมายระหว่างงานวิชาการประจำวันของนักศึกษา ผลการเรียนรู้ของพวกเขา และความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับความรอบรู้ปัญญาประดิษฐ์ในทุกที่

ในเซสชัน Digital Literacy Café วันที่ 5 มีนาคม เรารวบรวมผู้นำจากสถาบันอุดมศึกษาและภาคอุตสาหกรรมมาใคร่ครวญถึงทักษะและประสบการณ์การเรียนรู้ที่นักศึกษาต้องการ เพื่อเตรียمพร้อมสำหรับห้องเรียนในอนาคตและโลกการทำงานที่เปี่ยมไปด้วยความไม่แน่นอน

ปัญญาประดิษฐ์จะส่งผลต่ออุดมศึกษาในอีก 3 ถึง 5 ปีข้างหน้าอย่างไร

ดร.เมแกน เวิร์คมอน ผู้อำนวยการด้านการออกแแบบประสบการณ์การเรียนรู้สำหรับเทคโนโลยีองค์กรของมหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตท เริ่มต้นการอภิปรายโดยกล่าวว่า เธอและทีมกำลังคิดเรื่องปัญญาประดิษฐ์ในแง่ของการค้นหาวิธีใหม่ในการกำหนดปัญหา จัดวางบริบทของโซลูชัน และสร้างความเป็นไปได้ใหม่ๆ เธอเชื่อว่า:

• ปัญญาประดิษฐ์กำลังกลายเป็นเครื่องมือสำคัญในการช่วยเราทำ "การแสวงหาอย่างสร้างสรรค์" หรือการนำทางผ่านภูมิทัศน์อันกว้างใหญ่ของข้อมูล และนำมาผสมผสานในรูปแบบที่ไม่คาดคิด
• สถาบันต้องสร้างนวัตกรรมกับปัญญาประดิษฐ์อย่างมีหลักการ โดยให้ความสำคัญกับการเอาใจใส่อย่างมีวิจารณญาณและจินตนาการด้านจริยธรรม
• การทำงานร่วมกันคือพลังพิเศษในภูมิทัศน์ใหม่นี้ เมื่อทีมสหสาขาวิชาและหลากหลายรูปแบบผสมผสานปัญญาของมนุษย์ เครื่องจักร และชุมชนเข้าด้วยกัน
• เราต้องสอนความยืดหยุ่นและการคิดเชิงระบบใน “พื้นที่ที่คลุมเครือและเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา” ที่ปัญญาประดิษฐ์สร้างขึ้น

ต่อจากนั้น Dr. Bob Caron ผู้เชี่ยวชาญด้านอุดมศึกษาที่ Deloitte ได้ชี้ให้เห็นว่า หนึ่งในสามของชุดทักษะในงานปัจจุบันได้เปลี่ยนแปลงไปในสามปีที่ผ่านมา เขาและทีมที่ Deloitte กำลังคิดถึงสามด้านทักษะที่มหาวิทยาลัยต้องมุ่งเน้นเพื่อเตรียมนักศึกษาให้ประสบความสำเร็จในอาชีพ:

1. ทักษะด้านเทคนิค นักศึกษาต้องรู้วิธีใช้เครื่องมือเช่น ปัญญาประดิษฐ์ เพื่อเพิ่มมูลค่าที่พวกเขานำมาสู่สถานที่ทำงาน
2. ทักษะด้านมนุษยสัมพันธ์ สถาบันอุดมศึกษาต้องให้แน่ใจว่านักศึกษาสามารถนำทางผ่านความคลุมเครือ คิดอย่างมีวิจารณญาณและเชิงสังคม และผสมผสานมุมมองที่หลากหลาย
3. ทักษะด้านจริยธรรม นักศึกษาต้องเข้าใจผลกระทบจากการตัดสินใจและการใช้เครื่องมือต่างๆ รวมถึงประเด็นเรื่องความเป็นส่วนตัว ความปลอดภัย และความท้าทายด้านทรัพย์สินทางปัญญา

Dr. Magdalena Barrera รองอุปการบดีฝ่ายความสำเร็จของคณาจารย์ที่มหาวิทยาลัยซานโฮเซ่ สเตท ได้อธิบายเพิ่มเติมว่าวิสัยทัศน์ของทีมคือการมีส่วนร่วมในอนาคตดิจิทัลที่มีมนุษยชาติเป็นศูนย์กลาง โดยมุ่งเน้นสี่ด้านหลัก:

1. การใช้เหตุผลด้านจริยธรรมและการใช้ปัญญาประดิษฐ์อย่างรับผิดชอบ นักศึกษาต้องสามารถประเมินผลกระทบของปัญญาประดิษฐ์ต่อสังคมอย่างมีวิจารณญาณ ทั้งในแง่ของอคติ ความเป็นส่วนตัว ความโปร่งใส และอื่นๆ
2. การสื่อสารดิจิทัลและการสร้างเนื้อหา นักศึกษาควรเรียนรู้ทักษะอย่างการเล่าเรื่องดิจิทัล ความรู้ด้านสื่อ และการใช้เนื้อหาที่สร้างโดยปัญญาประดิษฐ์อย่างรับผิดชอบ เพื่อให้สามารถประเมิน คัดสรร และสื่อสารข้อมูลที่ซับซ้อนในอาชีพการงานในอนาคต
3. การทำงานร่วมกันระหว่างมนุษย์และปัญญาประดิษฐ์ นักศึกษาต้องสามารถทำงานร่วมกับเครื่องมือปัญญาประดิษฐ์เพื่อแก้ปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพและยังคงใช้วิจารณญาณของตนเอง
4. การปรับตัวและการเรียนรู้ตลอดชีวิต เนื่องจากเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์พัฒนาต่อเนื่อง สถาบันการศึกษาจึงต้องช่วยให้นักศึกษายอมรับการพัฒนาทักษะ การเรียนรู้แบบย่อยๆ และการคิดแบบสหสาขาวิชา

ความท้าทาย การเปลี่ยนแปลง และความสำเร็จในระยะแรก

ผู้เข้าร่วมการอภิปรายยังได้แบ่งปันมุมมองเกี่ยวกับความท้าทายในการพัฒนาทักษะของคณาจารย์และนักศึกษา รวมถึงโครงการริเริ่มที่มีแนวโน้มดีที่พวกเขาได้บุกเบิก:

• Caron กล่าวว่าอุดมศึกษาประสบปัญหาในการเปลี่ยนแปลง ดังนั้นสถาบันจึงต้องช่วยคณาจารย์ยกระดับการเรียนการสอนในชั้นเรียนและเป็นพาร์ทเนอร์กับอุตสาหกรรมเพื่อออกแบบหลักสูตรที่เกี่ยวข้อง
• Barrera กล่าวว่านักศึกษาต้องการการแนะนำในการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในแนวทางที่รอบคอบและสร้างผลกระทบมากขึ้น ด้วยเหตุนี้ SJSU จึงได้เป็นพาร์ทเนอร์กับ Adobe เพื่อออกแบบแนวปฏิบัติการสอนที่เป็นนวัตกรรม ซึ่งเกี่ยวข้องกับงานมอบหมายดิจิทัล การเล่าเรื่อง และการประเมินแบบเท่าเทียม
• Workmon กล่าวว่า ASU ได้สร้างหลักสูตรพื้นฐานปัญญาประดิษฐ์ที่คณาจารย์และเจ้าหน้าที่ 3,500 คนเข้าเรียนแล้ว จัดเวิร์กช็อปปัญญาประดิษฐ์กว่า 200 ครั้งในแต่ละภาคเรียน สร้างชุมชนแห่งการปฏิบัติด้านปัญญาประดิษฐ์ และทำงานในการบูรณาการปัญญาประดิษฐ์เข้ากับโปรแกรมการเขียน

ในรอบปีที่ผ่านมา Workmon ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงจากความกลัวสู่ความคล่องแคล่วเมื่อพูดถึงปัญญาประดิษฐ์

“นักศึกษาได้เปลี่ยนจากการถาม “ปัญญาประดิษฐ์จะทำอะไรให้ฉันได้บ้าง” มาเป็นการถาม “ปัญญาประดิษฐ์กำลังทำอะไรกับสังคม มุมมองของใครบ้างที่ขาดหายไป และฉันจะใช้สิ่งนี้อย่างรับผิดชอบได้อย่างไร”” เธอกล่าว “สำหรับฉันในฐานะนักการศึกษา สิ่งนี้ทำให้หัวใจฉันเต็มไปด้วยความปีติ ที่เห็นนักศึกษาเป็นแรงขับเคลื่อนและตั้งคำถามที่ท้าทายจริงๆ”

ชมบันทึกการสัมมนาผ่านเว็บ เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับแนวทางการเชื่อมโยงความรอบรู้ด้านปัญญาประดิษฐ์กับผลลัพธ์ทางวิชาการและอาชีพการงาน และร่วมงานกับเราในวันที่ 9 เมษายนที่การสัมมนาผ่านเว็บ Digital Literacy Café ครั้งสุดท้ายของปีการศึกษาเพื่อสานต่อการสนทนา