Kapag naglagay ng screen sa harap ng mga mata mo, kaya mong i-augment ang reality nang hindi ginagamit ang mga kamay mo. Ginawa ito ng Google noong 2013 nang inilabas nila ang Glass, pero hindi ito totoong AR ayon sa ating pag-unawa ngayon. Nagpapakita ang Glass ng digital na impormasyon sa flat na display sa harap ng isang mata sa halip na bilang 3D na koleksyon ng image na ipinapakita sa dalawang mata bilang bahagi ng kapaligiran. Patuloy na nagbebenta ang Google ng Glass sa Enterprise Edition para sa paggamit sa manufacturing, health care, at iba pang industriya. Nang hindi naaabala ang workflow nila, puwedeng i-access ng mga user ng Glass ang mga manual, training video, detalye ng disenyo, at apps na espesyal na na-develop.
Ang Microsoft Hololens at ang Magic Leap One ang mga pinakasikat na AR headset para sa gaming at entertainment. Mas humuhusay pa ang mga headset na ito sa pag-blend ng kapaligiran sa totoong mundo at ng digital content. "Kapag suot mo ang Magic Leap, ini-scan nito ang kuwarto at aktwal itong bumubuo ng — halos real-time na — rough model ng kuwarto," sabi ni Seth Chaffee, Head of Immersive Production sa kompanya ng AR/VR production na Giant Astronaut. "Kaya kapag nagsimula kang maglagay ng mga object sa kapaligiran mo, mas madaling imapa ang experience na iyon sa espasyo sa totoong mundo." Kapag mas nakaka-integrate ang mga headset na ito sa kapaligiran, kasama na ang sonic environment (para maririnig mo ang mga tunog na nagmumula sa mga partikular na parte ng espasyo), mas magiging makatotohanan ang experience.
Nag-e-envision ang ilang developer ng isang mundo kung saan nakasuot tayong lahat ng smart glasses o contact lens sa lahat ng oras, pero wala pa tayo roon. Karaniwang malaki at may limitadong baterya ang AR glasses sa ngayon. Ang mas malala, makitid ang field of view ng nagsusuot, na naglilimita sa kamalayan sa sitwasyon sa paraang posibleng mapanganib.
Puwede ring nakakapagod na subukang bigyang-linaw ang mga 3D model na naka-overlay sa vision mo sa totoong mundo. Inaabot nang anim na linggong halos tuloy-tuloy na pagsasanay ang mga fighter pilot bago matutuhan kung paano gamitin ang mga heads-up display nila nang hindi naiistorbo ng mga overlay. “Bukod sa targeting reticle, halos gumagamit lang sila ng AR sa gabi para makita ang landscape,” sabi ni Alex Kauffmann, Project Lead sa Advanced Technologies and Projects ng Google. “Kapag may iba pang bagay na makikita, puwedeng mabaling ng mga overlay ang atensyon mo mula sa kung ano ang kailangan mong pagtuunan ng pansin, tulad ng iba pang eroplano o isang missile na papalapit sa iyo.”
Nandiyan din ang tanong kung gusto o hindi gusto ng mga tao na magsuot ng AR glasses bilang bahagi ng pang-araw-araw na buhay. “Ayokong mabuhay sa isang mundo kung saan naaabala sa ganoong paraan ang realidad ko,” sabi ni Kauffmann. Ayaw rin ng ilang may-ari ng bar sa San Francisco na mabuhay ang mga parokyano nila sa ganoong mundo, na nagbabawal sa mga nakasuot ng Glass (“Mga Glasshole”) na pigilan ang pag-record sa mga video camera nila.