#1E1E1E

WIDEO

Jak tworzyć wspaniałe średnie zbliżenia w filmach i nagraniach wideo.

Niezależnie od rodzaju projektu prawdopodobnie będziesz często korzystać z ujęć ze średnim zbliżeniem. Dowiedz się, kiedy używać tego ujęcia i jak wykorzystać je w swojej historii.

Zacznij bezpłatny okres próbny Poznaj program {{premiere}}

#fafafa

Czym jest ujęcie ze średnim zbliżeniem?

W kinematografii średnie zbliżenie polega na kadrowaniu postaci od nieco powyżej głowy do nieco poniżej klatki piersiowej. Neutralne ujęcie, jakim jest średnie zbliżenie, pokazuje wyraz twarzy i język ciała osoby, a jednocześnie zostawia trochę tła w kadrze.

Średnie zbliżenia a inne rodzaje ujęć.

Rodzaj ujęcia kamery wybrany przez filmowca dla danej sceny może mieć ogromny wpływ na to, jak scena ta będzie oddziaływać na widza. Oprócz uchwycenia akcji w kadrze, każde ujęcie ustanawia relacje między postaciami lub między postaciami a ich otoczeniem. W przypadku większości scen ważne jest znalezienie się wystarczająco blisko, aby uchwycić akcję i emocje, ale nie tak blisko, aby przytłoczyć widza.

Uważaj, żeby nie kręcić zbyt szeroko.

Po przygotowaniu sceny za pomocą ujęcia początkowego można użyć ujęcia szerokiego (znanego również jako ujęcie długie lub pełne) w celu pokazania obiektów w kontekście ich otoczenia. Ten rodzaj ujęcia pomaga widzom zrozumieć relacje przestrzenne między postaciami oraz dynamikę siły. Pełne ujęcia świetnie nadają się również do uchwycenia postaci poruszających się w otoczeniu, ale jeśli spróbujesz opowiedzieć całą historię z tej odległości, widzowie mogą zacząć czuć się, jakby oglądali nagranie z monitoringu.

Średnie ujęcie, z mniejszej odległości od obiektu, pokazuje osobę od pasa w górę. „To w połowie środowisko, a w połowie postać” — mówi reżyserka i fotografka Alicia J. Rose. Widz może dostrzec gesty i mimikę twarzy, zachowując jednocześnie świadomość tła. Ujęcie to sprawdza się dobrze w komediach slapstickowych lub w momentach, w których ważne jest, aby widz widział zarówno bohaterów, jak i otaczającą ich przestrzeń, ale na potrzeby rozmowy jest ono nadal nieco zbyt odległe.

Nie kręć też jednak zbyt wąsko.

Na przeciwnym końcu spektrum rozmiarów ujęć znajdują się zbliżenia i ekstremalne zbliżenia, w których kadr wypełnia twarz postaci. Są to intymne i intensywne ujęcia, które filmowcy zazwyczaj stosują oszczędnie. „W zbliżeniu skupiasz się wyłącznie na danej osobie, patrzysz jej w oczy, zaglądasz w głąb jej duszy” — mówi Rose. W momencie wielkiego napięcia lub olśnienia możesz powiększyć twarz bohatera lub zbliżyć się do niej za pomocą stabilizatorasteadicam, ale jeśli zbliżenia będą trwały zbyt długo, ryzykujesz zmęczenie widzów.

Odpowiednio wykadruj ujęcie.

Średnie zbliżenie jest idealnym rodzajem ujęcia, ponieważ zapewnia widzom odpowiednią odległość od twarzy postaci. Doskonale nadaje się do kręcenia scen, w których ludzie mówią do kamery, rozmawiają ze sobą albo wykonują inne stosunkowo statyczne czynności. „Średnie zbliżenie jest półintymne” — mówi operatorka i montażystka Lisa Bolden. „To prawie jak prowadzenie swobodnej rozmowy z drugą osobą. Czujesz bliskość rozmówcy” — mówi Bolden.

Przy średnim zbliżeniu widz nadal ma poczucie przestrzeni, ale tło może być bardziej teksturowane. Jeśli pasuje to do nastroju ujęcia, można użyć płytkiej głębi ostrości, aby uzyskać efekt bokeh dla tła przypominający sen.

Kiedy stosować średnie zbliżenie.

Ze względu na swoją neutralność średnie zbliżenie z kamerą ustawioną na wysokości oczu można wykorzystać niemal w każdej scenie. „To naturalne ujęcie, zwłaszcza podczas dialogu” — mówi Bolden. „Używam go za każdym razem, gdy chcę, aby widz czuł się swobodnie i miał wrażenie płynności”.

Ujęcie podwójne

W przypadku ujęcia podwójnego (ujęcia z dwiema postaciami w kadrze), kiedy ludzie rozmawiają, kłócą się lub całują, dobrze sprawdza się średnie zbliżenie. Większość klasycznych filmowych pocałunków została ukazana w średnim zbliżeniu.

Ujęcie zza ramienia

Ujęcia zza ramienia są często również średnimi zbliżeniami. Niezależnie od tego, czy trzymasz się jednej postaci, czy stosujesz ujęcie z przeciwujęciem do przechodzenia od jednej postaci do drugiej, ujęcie zza ramienia może wciągnąć widzów w rozmowę. Zmieniając kąt ustawienia kamery na wyższy lub niższy od osoby zwróconej w stronę kamery, średnie zbliżenie może przekazać siłę lub słabość, gdy jedna postać góruje nad drugą.

#BFDDDF

5 wskazówek dotyczących udanych średnich zbliżeń.

Podczas ustawiania ujęcia należy wziąć pod uwagę następujące ważne kwestie.

„Przy zbliżeniu skupiasz się wyłącznie na konkretnej osobie, patrzysz jej w oczy, zaglądasz w głąb jej duszy”.

Tworzenie średnich zbliżeń w postprodukcji.

Podczas postprodukcji może się okazać, że jedno ze średnich zbliżeń nie wyszło lub że wolisz ujęcie nakręcone z innej odległości. W takich sytuacjach możesz użyć oprogramowania do edycji wideo, takiego jak Adobe {{premiere}}, aby powiększyć postać.

Jeśli nagrywasz film w wyższej rozdzielczości, np. 4K lub 5K, możesz powiększyć obraz do średniego lub normalnego zbliżenia bez zauważalnej utraty jakości wideo. „Jeśli stanowisz jednoosobowy zespół lub masz tylko jedną kamerę, jest to bardzo ważne. Mając tylko jedno ujęcie, nadal możesz tworzyć zbliżenia i średnie plany. Było to dla mnie niezwykle przydatne, gdy byłem samotnym filmowcem” — mówi Bolden.

Niezależnie od tego, czy pracujesz samotnie, czy z ekipą, nad filmami fabularnymi czy reklamami, z pewnością wielokrotnie będziesz sięgać po ujęcia ze średnimi zbliżeniami. Po prostu pamiętaj o powyższych wskazówkach, a uzyskasz materiał filmowy potrzebny do opowiedzenia swojej historii.


Współautorzy

Alicia J. Rose, Lisa Bolden


https://main--cc--adobecom.hlx.page/cc-shared/fragments/products/premiere/do-more-with-premiere