WIDEO
Co to jest ujęcie szerokie?
Dowiedz się, jak ujęcie szerokie może pokazać lokalizację i przygotować grunt pod ważną scenę.
Zacznij bezpłatny okres próbny | Zacznij bezpłatny okres próbny programu {{premiere}} Poznaj program {{premiere}}
Filmowanie polega na tworzeniu wrażenia przestrzeni.
Aby opowiedzieć swoje historie, filmowcy wykorzystują różne ujęcia kamery, ale ujęcie szerokie — znane również jako ujęcie początkowe, długie, pełne lub ekstremalnie szerokie — jest jednym z najważniejszych, jeśli chodzi o wprowadzenie widzów w nową scenę.
„Ujęcie początkowe pozwala widzowi zorientować się w czasie i miejscu akcji” — mówi niezależny filmowiec Nick Escobar. „Czasami może oddać nastrój chwili. Ale bardziej chodzi w nim o to, aby widz mógł się wczuć w scenę.
Kiedy stosować ujęcie szerokie.
„Szerokie ujęcie to każdy kadr w filmie nakręcony obiektywem 35 mm lub szerszym” — wyjaśnia Escobar. „Większość ujęć początkowych to ujęcia szerokie. Na przykład widać na nim miasto z zewnątrz, aby poinformować widza, że kolejne sceny będą się rozgrywać w tym mieście, lub budynek mieszkalny, aby poinformować widza, że scena, która nastąpi zaraz potem, będzie miała miejsce wewnątrz tego budynku.
Innym zastosowaniem obiektywu szerokokątnego jest szerokie ujęcie całej sceny, znane jako ujęcie główne. Ujęcie główne jest często pierwszym ujęciem w scenie, które ma na celu pokazanie widzom, gdzie znajdują się postacie względem siebie, zanim nastąpi przejście do serii ujęć zza ramienia, zbliżeń i ujęć średnich przedstawiających interakcje między aktorami.
Takie przechodzenie między ujęciami może pomóc widzom w nawiązaniu więzi z bohaterami poprzez pokazanie twarzy postaci i zmieniających się wyrazów ich twarzy, ale potrzebne jest solidne ujęcie główne, aby ustalić scenę. Podczas postprodukcji pomocne dla montażysty może być również posiadanie sceny, do której można powrócić, aby poprawić rytm montażu, tak aby widzowie nie oglądali w kółko tych samych dwóch ujęć.
Szerokie ujęcia mogą nadać scenie odpowiedni nastrój.
Oprócz przekazania widzom informacji przestrzennych dotyczących sceny i bohaterów, szerokie ujęcie może również mieć przekaz emocjonalny lub tematyczny. Ekstremalne długie ujęcia pustynnych krajobrazów w filmie „Lawrence z Arabii” uzupełniają epicką fabułę filmu, podczas gdy w westernach często wykorzystuje się szerokie ujęcia służące do przedstawienia scenerii.
„W »Nienawistnej ósemce« jest to robione naprawdę dobrze. Patrząc na szerokie ujęcia obszaru na zachodzie Stanów Zjednoczonych, da się zobaczyć, jak jest tam zimno. Wokół nie ma nic i nikogo. Tylko izolacja i samotność” — wyjaśnia Escobar. „Współczujesz bohaterom, którzy po prostu muszą dotrzeć do jakiejś cywilizacji, nie utknąwszy gdzieś po drodze”.
Widzowie, którzy kochają westerny, rozpoznają wykorzystanie szerokich ujęć, chociaż, jak na ironię, dobrze znany kąt zwany ujęciem amerykańskim jest dość bliskim spojrzeniem na aktora. Ujęcia kamery, które kadrują postać od kolan lub połowy ud do nieco powyżej czubka głowy, aby przedstawić postacie jako pewne siebie i heroiczne (skupiając się jednocześnie na kluczowych działaniach, takich jak wyciąganie broni), są tak powszechne, że niektórzy operatorzy filmowi nazywają je obecnie ujęciami amerykańskimi.
Zaplanuj i przygotuj się do idealnego ujęcia szerokiego.
Przed rozpoczęciem kręcenia należy sporządzić listę wszystkich rodzajów ujęć, które będą potrzebne w filmie. Przejrzyj listę i wybierz ujęcia szerokie, a następnie poszukaj lokalizacji, które będą idealnie pasować do każdego z nich, opierając się na scenariuszu, scenorysie i wizji reżysera. Należy jednak pamiętać, że każde miejsce, w którym się kręci, wiąże się ze specyficznymi warunkami i problemami.
„Kiedy planuje się szerokie ujęcie, potrzeba więcej sprzętu” — mówi Escobar. „Będzie trzeba mieć więcej świateł, aby oświetlić cały obszar, i wyznaczyć miejsca dla wszystkich postaci w scenie. Kiedy jest się na świeżym powietrzu, jest się zdanym na łaskę natury”.
Po wybraniu lokalizacji należy zaplanować odległość aktorów od kamery i wybrać obiektyw o odpowiedniej ogniskowej, aby wszystko było ostre. Podczas kadrowania ujęcia poszukaj charakterystycznych punktów, wokół których możesz skoncentrować kadr, i zastosuj zasadę trójpodziału, aby zapewnić równomierne rozmieszczenie interesujących lub wartych uwagi obiektów w kadrze.
Szeroki wachlarz inspiracji.
Nie musisz ukończyć szkoły filmowej, aby nakręcić świetny film z oszałamiającą kinematografią. Wiele można się nauczyć, oglądając filmy znanych reżyserów, którzy mają talent do kręcenia zapierających dech w piersiach szerokich ujęć.
Lśnienie Stanleya Kubricka to mistrzowska lekcja fotografii z użyciem ekstremalnie szerokiego kąta, który reżyser wykorzystuje, aby oddać atmosferę niepokoju otaczającą odizolowany hotel Overlook położony wysoko w górach. Nagrodzony Oscarem film wojenny Sama Mendesa 1917 jest w zasadzie jednym ciągłym ujęciem szerokim, w którym bohaterowie zbliżają się do widza i oddalają od niego, co ilustruje znaczenie kompozycji, ustawienia aktorów i oświetlenia. A film Céline Sciammy Portret kobiety w ogniu wykorzystuje szerokie kadry, aby pokazać samotność i kruchość artystki malującej portret, podkreślając jej rosnącą emocjonalną więź z modelką.
Niezależnie od tego, czy Twój film jest rozległą epopeją o dzikiej przyrodzie, czy intymną charakterystyką postaci osadzoną w jednym domu, dobrze skomponowane szerokie ujęcie jest potężnym sposobem na wciągnięcie widzów w świat Twojego filmu.
Odkryj, jak program Adobe {{premiere}} może pomóc Ci dopracować każdy kadr Twojego filmu.