Basisbeginselen van parallaxtoewijzing.
Wat is een parallaxafbeelding?
Een parallaxafbeelding is een type textuur waarmee de diepte of hoogte van de details van het oppervlak wordt beschreven – vergelijkbaar met een topografische kaart.
Als je bijvoorbeeld een 3D-afbeelding van een bakstenen muur bekijkt, is deze zonder speciale effecten plat. Met parallaxtoewijzing maak je de bakstenen muur echter realistischer door verzonken voegen toe te voegen aan de platte afbeelding. Door texturen te manipuleren wordt met deze technologie een driedimensionaal effect gecreëerd in een 2D-ruimte.
Deze technologie kent veel toepassingen zoals:
- Videogames
- Films en animatie
- Virtual reality en augmented reality
- Webontwerp
De basisbeginselen van diepteperceptie.
Je ogen en brein werken samen om visuele informatie te verwerken en diepte waar te nemen. Je brein bepaalt de diepte op basis van informatie van beide ogen. De beelden van beide ogen worden vergeleken om een coherente voorstelling te creëren. Daarmee kan de diepte worden beoordeeld.
Maar we kunnen de diepte ook beoordelen met slechts één oog, dankzij de informatie die één oog kan bieden. Perspectief, schaduw, relatieve grootte en textuurverlopen geven je brein belangrijke informatie over diepte.
Parallaxtoewijzing is effectief vanwege de manier waarop het brein diepte waarneemt. Wanneer je beweegt, verschuiven nabije objecten meer dan objecten op afstand. Bij parallaxtoewijzing wordt dit principe gevolgd om objecttexturen te laten veranderen afhankelijk van de hoek waarin je ze waarneemt. Daarmee wordt de diepte nagebootst die je brein verwacht.
Als je bijvoorbeeld in een auto rijdt, schieten nabije bomen snel voorbij, terwijl bomen op afstand maar langzaam verschuiven. Dit verschil in beweging geeft je een gevoel van diepte. Parallaxtoewijzing bootst deze ervaring na door nabije details meer te verplaatsen, zodat de illusie van diepte wordt gecreëerd op een plat oppervlak.