Video
Ano ang low angle shot sa pelikula?
Alamin ang tungkol sa mga low-angle shot sa pelikula at kung paano nito pinapahusay ang power dynamics at kahinaan. Tuklasin kung paano ginagamit ang mga low-angle shot sa mga iconic na pelikula.
Pag-unawa sa mga low-angle shot.
Gustong-gusto ng mga crew ng World Wrestling Federation na kunan si André the Giant mula sa pinakamababang anggulo para maging mas matangkad siya. Ang pro wrestling legend ay may taas na 7 talampakan at 4 na pulgada, pero tinutulungan lang ng mga camera crew na paangatin pa ang WWF — at pasayahin ang napakaraming tagahanga ni André.
Sa mga low-angle shot, nagmumukhang mas malaki, mas malapad, mas matangkad, at mas malapit ang isang subject. Ito rin ang parehong trick sa pananaw na ginagamit ng mga filmmaker para gawing mas nakakatakot ang mga halimaw, mas makapangyarihan ang mga bida (o kontrabida), at mas mahina ang mga biktima.
Ano ang low-angle shot?
Ang low-angle shot ay isang film shot na kinuha mula sa camera angle na nakaposisyon sa ibaba ng karaniwang eye line at nakaturo pataas. Puwedeng gamitin ang mga low-angle view kasama ng mga wide shot, medium shot, close-up, at karamihan ng iba pang karaniwang cinematic shot.
Karaniwang kinukuha ang mga shot na ito sa humigit-kumulang 45 degrees, pero puwedeng mag-iba ang mga ito mula sa ilang pulgada lang sa ibaba ng eye line ng subject hanggang sa lupa. Ang low-angle shot na kinuha mula sa ibaba ng tuhod ay tinatawag na extreme low-angle shot.
Ginagamit ng mga direktor ang mga camera angle, kasama ng film editing, para magbigay ng halata (o hindi gaanong halata) na psychological nudge sa paraan ng pagtingin natin sa mga karakter nila. Puwedeng maimpluwensyahan tayo ng mga low-angle shot para makita sila bilang mahina o malakas, dominante o mahina.
Nagpapakita ng kapangyarihan ang mga low-angle shot.
Kadalasan, ginagamit ng mga filmmaker ang mga low-angle view para pagtibayin ang itaas na bahagi ng power dynamic — para gawing mas matangkad, mas malaki, mas malakas, mas makapangyarihan, o mas nakakatakot ang bayani, kontrabida, o halimaw.
Mga bagay na bumabagabag sa gabi.
Para maunawaan ang kapangyarihan ng mga low-angle shot, puwede nating simulan sa King Kong na umakyat sa Empire State Building (1933) o sa Godzilla na nanalasa sa mga kalye ng Tokyo (1954). Ang mga science fiction classic na ito ay lubhang nakaimpluwensya sa mga direktor tulad ni Steven Spielberg, na nagsabing nagsilbing mahalagang modelo ang Godzilla para sa cinematography sa Jurassic Park at Jaws (binanggit din ang pelikula bilang inspirasyon nina Martin Scorsese at Tim Burton).
O kaya, puwede tayong bumalik pa hanggang sa Nosferatu (1922). Ang mga low camera angle na ginamit sa German horror masterpiece na ito, at kalaunan sa The Invisible Man (1933), ay tumulong sa pagtatakda ng visual template para sa Dracula at Frankenstein (1931), The Wolf Man (1941), Creature from the Black Lagoon (1954), The Mummy (1959), at lahat ng iba pang sumunod na monster movie.
Ang template na ito ay direktang linya patungo sa mga modernong horror film, kung saan halos palaging binibigyan ng low-angle treatment ang mga human monster tulad ng mga psychopath at serial killer. (Na maginhawang nakakagawa ng dalawang tungkulin dahil lalo pa nitong pinapahina ang pakiramdam ng mga audience — tingnan sa ibaba.)
Mga bida at kontrabida.
Hindi aksidente na ang unang sulyap natin kay Darth Vader na naglalakad sa mga pasilyo ng Death Star sa A New Hope ay kinuha nang malinaw mula sa ibaba. Bilang finishing touch sa pangkalahatang katatakutang hatid ng costume at boses niya, ginawang mas dominante at nakakatakot si Vader gamit ang low-angle view. Sa katunayan, malaking parte na ng karakter niya ang shot na ito kaya ipinagpatuloy ito sa lahat ng paglabas niya sa Star Wars franchise.
Dahil ang mga low angle ay tungkol sa mga power relationship, puwede nating asahang makakita ng marami sa mga ito sa mga action movie na puno ng mga eksena ng away at labanan, lalo na kapag may mga kilalang bida tulad ng Gladiator, Braveheart, o Rambo. Nasanay na rin tayong makita ang ating mga superhero bilang literal na mas malaki kaysa sa buhay, maging si Superman man ito, si Wonder Woman, si Black Panther, o ang iba't ibang crew ng MCU.
Binaligtad ni Christopher Nolan ang inaasahan ng mga manonood nang literal siyang naglagay ng joker sa baraha — nang bigyan niya ng superhero treatment ang isang kontrabida sa The Dark Knight. Gumamit si Nolan ng sunod-sunod na extreme low-angle shot para bigyan ang Joker ng image na halos kasinglakas ng sa Batman. Sa eksena kung saan tumaob ang getaway truck niya, halimbawa, lumabas siya nang nagpapaputok ng baril — nang hindi lang mukhang baliw kundi nang mukha ring hindi magpapatalo.
Puwede ring magpakita ng kahinaan ang mga low-angle shot.
Kahinaan ang kabaligtaran ng kapangyarihan. Ang mga low-angle view ay versatile at epektibo rin sa pagpapakita ng mga bagay mula sa point of view ng biktima, nang talagang ipinaparamdam sa atin ang kalagayan nila.
"Opo, sir!"
Mas mahina ang ibang Joker sa Full Metal Jacket, habang tinatamasa ni Pvt. Joker ang buong atensyon ng isang drill instructor sa Marine boot camp. Sumikat si Actor R. Lee Ermey (na tunay na dating U.S. Marine D.I.) sa hyper-realistic niyang pagganap bilang ang mapang-abusong si Gunnery Sergeant Hartman. Nakakuha pa siya ng dagdag na tulong — na hindi naman niya kailangan — mula sa crew ni Stanley Kubrick. Pababa nang pababa ang camera, na nagshu-shoot pataas kay Hartman habang nangingibabaw siya sa kaawa-awang recruit, at lumiliit naman si Joker (Matthew Modine).
Ang kahinaan sa mga pelikula ay puwedeng maging napakadramatiko, at nakakatulong ang mga low camera angle para mabigyang-diin pa ang drama. Ang subject ay puwedeng isang potensyal na biktimang nasa malaking panganib, tulad ng sa bawat horror film. Puwede ring isang tunay na biktima, tulad ng sa bawat war movie. (Sa lahat ng mariringal na eksena ng labanan at digmaan, para sa bawat bida o superhero na nananalo, may isang taong kailangang matalo.) O kaya, puwede ring sinumang nasa masamang sitwasyon ng isang power dynamic.
Pagpapalit ng puwesto.
Puwedeng lumabas na habambuhay na walang kapangyarihan ang mga bata. Kasi nga naman, sa buong unang bahagi ng buhay nila palagi silang nakatingala sa lahat ng bagay. Hindi nakakagulat na puno ng mga low-angle view ang isang pelikula tungkol sa kanila. Kung iisipin, sa cinematography sa mga pelikulang nakatuon sa bata tulad ng Matilda at Moonrise Kingdom, madalas na iniaangat ang mga nakatatanda sa frame para lalo pang i-exaggerate ang perspektibang iyon.
Itinodo pa ni John Hughes ang mga convention na iyon sa Home Alone. Si Kevin McCallister, na aksidenteng naiwan nang magbakasyon ang pamilya niya sa Paris para sa Pasko, ay napilitang depensahan ang bahay nila sa Chicago laban sa dalawang masasama (bagaman medyo inutil) na magnanakaw. Pinaghalo-halo sa pelikula ang mga camera angle para sumabay sa mga pag-akyat at pagbaba ng mahaba nilang labanan. Bagaman, sa huli, nagtagumpay si Kevin at ang madidiskarte niyang patibong, maraming low-angle shot kung saan naiipit siya nina Harry at Marv kung saan sila lumalabas na mapanakot (bagaman medyo inutil) sa kanya.
Hindi kinakailangang ikahon ang isang karakter sa mga camera angle — na mataas man o mababa. Regular na nagpapalit ng camera angle ang Game of Thrones para sa mga pangunahing karakter nito, depende sa kapalaran nila sa hierarchy ng kapangyarihan sa anumang pagkakataon. Nagsimula ang Breaking Bad sa mga tuloy-tuloy na low-angle shot na nakatulong sa pagpapakita kay Walter White bilang mahina at may nakamamatay na sakit. Unti-unting tumaas ang mga shot habang umuunlad ang kuwento at nagbabago si White tungo sa isang malakas at makapangyarihang karakter.
At hindi lang para sa mga karakter nakalaan ang mga low-angle shot. Puwede ring epektibong gamitin ang mga ito sa mga lugar, bilang establishing shot o para makatulong sa paggawa ng gustong tone. Isipin mo ang napakalaking Bates mansion sa Psycho bilang halimbawa. Sa madalas nitong pagpapakita sa malalawak na low-angle shot, nagkaroon ng sariling karakter ang mansyon, na nakatulong sa pagtatakda ng malagim na undertone para sa pelikula habang itinatakda nito ang pisikal na setting. (Gumawa nang mabuti ang creepy vibe na ito, kaya inulit ito sa TV sequel ng Bates Motel.)
Gaano kababa ang kaya mong gawin?
May ilang direktor na kilala sa mga low-angle at extreme low-angle shot nila.
Si Quentin Tarantino ang may virtual patent sa "view from the trunk," kung para man sa mga hitman na sina Vincent at Jules na kumukuha ng mga armas nila sa trunk sa (Pulp Fiction) o isang taong aktuwal na nasa loob ng trunk na tumitingin pataas sa mga bida sa (Reservoir Dogs).
May ginawang kakaiba si Michael Bay sa mga low-angle shot na ipinangalan sa kanya. Ang "Michael Bay 360 Shot," na unang nakita sa Bad Boys, ay isang mabagal at paikot na paggalaw ng camera mula sa mababang anggulo na kadalasang nagaganap sa nakakagulat na tagpo kung kailan biglang napapagtanto ng mga karakter na sobrang lalim na ng sitwasyon nila.
Pero posibleng si Orson Welles ang mananatiling hari ng low angle. Ang Touch of Evil at The Lady from Shanghai ay parehong kilala sa mga ganitong shot, pero ibang pelikula ang mag-isang nakapag-alay sa kanya ng korona. Ang Citizen Kane ay itinuturing bilang posibleng ang pinakadakilang pelikulang American sa tanang buhay. Inilarawan din ito bilang "ang pelikulang may pinakamaraming shot ng kisame" dahil sa napakaraming low-angle view. Sa kabuuan ng pelikula, nakikita natin si Kane na kinukunan mula sa ibaba, na isang larawan ng hindi mapigil na ambisyong nagpapakasasa sa kapangyarihan.
May hindi bababa sa isang eksena ni Leland matapos matalo si Kane sa eleksyon, na kinunan nang buo sa low-angle view. Pero, hindi pa rin sapat para kay Welles kahit ang mga pinaka-extreme na low-angle shot. Kilalang-kilala siya sa pagbutas ng sahig ng studio para mas malalim pang maibaba ang camera hanggang sa makuha niya ang perspektibang hinahanap niya.
Iangat pa ang mga video at film project mo.
Gumawa ng nakakaakit na content kapag nagsama ka ng iba't ibang anggulo ng shot at iba pang technique sa paggawa ng pelikula, at alamin pa ang tungkol sa pag-edit ng pelikula gamit ang natatanging tips at tricks na ito.
Tuklasin ang kaya mong gawin gamit ang Adobe {{premiere}}.