Podstawy mapowania paralaksy
Co to jest mapa paralaksy?
Mapa paralaksy to typ tekstury opisującej głębokość lub wysokość szczegółów powierzchni — podobnie jak w przypadku mapy topograficznej.
Jeśli na przykład spogląda się na grafikę 3D przedstawiającą ceglaną ścianę, bez efektów specjalnych wygląda ona na płaską. Jednak mapowanie paralaksy dzięki dodaniu do obrazu płaskiego linii zagłębionych fug sprawia, że ta ceglana ściana wygląda bardziej realistycznie. Technologia ta w pewnym sensie oszukuje oko, manipulując teksturami w taki sposób, aby uzyskać wygląd trójwymiarowy w przestrzeni 2D.
Ma ona wiele zastosowań, między innymi:
- Gry komputerowe
- Filmy i animacje
- Rzeczywistość wirtualna i rzeczywistość rozszerzona
- Projektowanie stron internetowych
Podstawy postrzegania głębi
Przetwarzanie informacji wizualnych i postrzeganie głębi jest wynikiem współdziałania oczu i mózgu. Mózg określa głębokość za pomocą wskazówek z obu oczu, porównując obrazy z każdego oka, aby wytworzyć spójny obraz. Pomaga to w ocenianiu głębi.
Głębię można jednak oceniać także za pomocą tylko jednego oka. Perspektywa, cień, względny rozmiar i gradienty tekstur to dla mózgu ważne informacje na temat głębi.
Mapowanie paralaksy działa dlatego, że ludzki mózg postrzega głębię w określony sposób. Gdy się poruszamy, widzimy bliższe obiekty jako przesuwające się szybciej niż te odległe. Mapowanie paralaksy dzięki tej zasadzie sprawia, że tekstury obiektów zmieniają się w reakcji na zmianę kąta widzenia, co pozwala symulować głębię oczekiwaną przez mózg.
Na przykład podczas jazdy samochodem pobliskie drzewa zdają się przemykać bardzo szybko, a odległe góry — wolniej. Ta różnica w ruchu daje poczucie głębi. Technika mapowania paralaksy naśladuje to wrażenie, sprawiając, że szczegóły znajdujące się blisko przemieszczają się nieco bardziej. Powstaje iluzja głębi na powierzchni płaskiej.